8 กรกฎาคม 2553 สภาวะโยคี ร.

 ๘ กรกฎาคม ๒๕๕๓

โยคี ป.โทรมาว่า โยคี ร.เวลาเดินจงกรม มีอาการลืมๆ เลือนๆ มึนๆ เฉยๆ ไม่ค่อยอยากคิดอะไร ความจริงมันจะดับทุกขันธ์ ได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาน การดับนี้โยคีผู้ปฏิบัติที่มีสภาวะต้องผ่านด้วยกันทุกคน เพียงแต่ส่วนใหญ่เห็นไม่ชัด หรือ การบ่มใช้เวลาน้อย ไม่เพียงพอที่จะเห็นได้ชัด แต่โยคี ร. มีของเก่ามาก จึงเห็นชัดแม้ใช้เวลาน้อย

“ดับรูป” คือ บางทีมือหาย บางทีหายทั้งตัว บางทีลมหายใจหาย “ดับเวทนา” คือ โยคี ร. จะพูดว่าเมื่อก่อนนั่งแป๊ปเดียวก็เป็นตะคริวแล้ว เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเป็นหรือเป็นก็ เบาๆ บางๆ ไม่กวน

ความจริงมันอาจจะแรงเท่าเดิม แต่ด้วยอำนาจของอินทรีย์ทำให้ไม่รู้สึกว่าแรง “ดับสัญญา” โยคีบางคนถึงกับเข้าใจว่าเป็นอัลไซเมอร์ ความจริงมันเป็นตัวดับ บางทีลืมชื่อคน ลืมชื่อสถานที่ ลืมง่าย เรื่องที่ต้องทำก็ลืม ความจำเก่าๆ ก็ลืม

“ดับสังขาร” การปรุงแต่ง ฟุ้งซ่าน ไม่คิดอะไรฟุ่มเฟือยเหมือนเมื่อก่อน เพราะรู้แล้วว่าการใช้ความคิดมันเหนื่อย ไม่ทุกข์ทรมานจากความฟุ้งซ่านเหมือนเมื่อก่อน

“ดับวิญญาณ” คือ ตัวพลสมาบัตินั่นเอง

โยคีป. หลังจากกลับไปจากวัดแล้วยังมีการปฏิบัติที่ต่อเนื่อง มีอาการ คือ ลมหายใจหายไม่เคยเป็น ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยฝืนบังคับให้มันหายใจขึ้นมาใหม่ และก็ทำให้หายใจขึ้นมาใหม่ได ้

...........................................................................